شکل‌گیری اجتماعات نوین

یکی از شگفتی‌های دنیای مجازی این است که دیگر محل تولد یا زندگی، عامل اصلی روابط نیست. علاقه‌ها، رویاها و اهداف مشترک تبدیل به نخ‌هایی می‌شوند که آدم‌ها را به هم گره می‌زنند. هنرمندی از ایران می‌تواند آثارش را در کنار هنرمندی از ژاپن در یک نمایشگاه دیجیتال به نمایش بگذارد. یا گروهی از دانشجویان پزشکی از پنج قاره مختلف می توانند در یک کلاس جراحی مجازی دور یک استاد جمع شوند. حتی گروه‌های خیریه می‌توانند پروژه‌هایی جهانی را دنبال کنند.

تحقیقات اجتماعی نشان داده که چنین اجتماع‌هایی حس تعلق و هویت جمعی را تقویت می‌کنند؛ حسی که تا پیش از این محدود به محله، شهر یا کشور بود. این اجتماعات نه‌تنها مرزها را می‌شکنند، بلکه همکاری‌های جهانی را نیز آسان‌تر می‌سازند.