دانش‌آموزی را تصور کنید که هدست واقعیت مجازی به چشم زده و در دل کهکشان ایستاده است. سیارات را از نزدیک می‌بیند و حرکت زمین به دور خورشید را تجربه می‌کند. حالا دیگر چنین تجربه‌هایی فقط در فیلم‌های علمی تخیلی

وقتی اینترنت برای اولین بار وارد زندگی ما شد، کسی فکر نمی‌کرد روزی شبکه‌های اجتماعی بتوانند تا این حد بر ارتباطات و روابط انسانی تأثیر بگذارند. و حالا در آستانه تحولی جدید ایستاده‌ایم: دنیاهای مجازی و متاورس.

در گذشته، پزشکی بیشتر بر تجربه مستقیم پزشکان، مشاهدات بالینی و ابزارهای تشخیصی محدود تکیه داشت. آموزش مهارت‌های جراحی و درمانی معمولاً با کارآموزی در کنار بیماران واقعی انجام می‌شد که نه‌تنها با ریسک بالای آسیب به بیمار همراه بود،

در سال‌های اخیر، دو فناوری پیشرفته و تحول‌ساز یعنی متاورس و هوش مصنوعی به‌طور گسترده مورد توجه مردم و متخصصان قرار گرفته‌اند. هرچند این دو مفهوم از نظر ماهیت متفاوت و در ظاهر مستقل از یکدیگر هستند، اما پیوندی عمیق

مشکلات و چالش‌های پیش روی مبتلایان به اتیسم و خانوده‌های آنان اختلال طیف اتیسم (ASD) یکی از پیچیده‌ترین چالش‌های عصبی-رشدی است که بر تعاملات اجتماعی، ارتباطات و رفتارهای فرد مبتلا تأثیر می‌گذارد و متاسفانه نرخ ابتلا به آن در سراسر دنیا درحال

پلتفرم‌های متاورس چه ویژگی‌هایی دارند؟ دوست داشته باشیم یا نه، جهان در حال ورود به عصر متاورس است! شرکت پژوهشی گارتنر پیش بینی کرده است که تا سال 2026، 25 درصد از مردم حداقل یک ساعت در روز را در متاورس برای